Let them!

Let them!

Niet wat je overkomt is van belang, maar hoe je erop reageert - Epictetus.

Tijdens mijn halfjaarlijkse retraite in Bergen zat ik bij de kapper en we spraken over het boek van Mel Robbins, The Let Them theory. Ik had het boek net uit en zij was verslaafd aan de podcasts van Mel. Deze toevallige ontmoeting leverde een mooi gesprek op over de levenshouding die de oude Stoïcijnse filosofen allang snapten: "Niet wat je overkomt is van belang, maar hoe je erop reageert." Epictetus geloofde dat ware vrijheid voortkomt uit het beheersen van je eigen wil en reacties, ongeacht externe omstandigheden. Mel Robbins heeft dit weer in een modern jasje gestoken: geef jezelf alle rust en ruimte door anderen de ruimte te geven.

Interessante vragen die ik door dit boek weer aan mezelf stelde: Wat zou ik doen als ik nooit meer druk bezig was met meningen, goedkeuring of kritiek van anderen? Nooit meer mijn emoties en eigenwaarde laat beïnvloeden door de wereld om me heen: leven en werken op een manier die mijzelf trots maakt en past bij mijn waarden. Mooi streven, maarruh ...hoe dan?!

De eye-openers waar ik in de kappersstoel over sprak na het lezen van dit boek: allebei waren we bewuster geworden van het patroon om iedereen het naar de zin te maken en de misvatting dat als je maar genoeg doet, de juiste dingen zegt en doet en iedereen probeert tevreden te houden, je vanzelf ook een goed gevoel en waardering krijgt. Een recept voor teleurstelling. Waarom? De acties en energie waar je je best voor doet zijn niet vanuit jezelf, maar gericht op anderen. En je hebt geen controle over meningen, beslissingen en gevoel van anderen. Daar gaat stap 1 in het boek van Mel Robbins over: 'laat ze'. De actieve eigen keuze om anderen te laten zijn wie ze zijn met alle meningen en gevoelens die er zijn. En loslaten en accepteren dat jij alleen controle hebt over je eigen actie en reactie. Je hoeft natuurlijk niet laks of nonchalant te worden. Door bewust 'laat hem/haar/ze' te zeggen in je hoofd, creëer je even rust en afstand om te bepalen of en hoe je wilt reageren op een situatie of andermans gedrag (vaak zal dat zijn 'niet reageren'). Alleen 'laat ze' zeggen, is wat kort door de bocht. Ik ben een doelgericht figuur en dit voelde toch wat passief. Want wat ga je dan wél doen naast de halve dag 'laat hem, laat haar, laat ze' in je hoofd zeggen? En daar komt stap 2 om de hoek: 'laat me' zeggen en invullen wat er achteraan komt. Op het moment dat je even afstand hebt genomen en de focus bij jezelf legt, neem je actief de ruimte en verantwoordelijkheid voor waar jij wel controle over hebt: jouw goudstof! Oftewel: je eigen houding, gedrag, waarden, keuzes en wensen. Wat maakt mij trots, nieuwsgierig en blij (los van alle stemmetjes, patronen en externe meningen)? Of zoals Mel Robbins het verwoord:

Laat me leven op een manier die me trots maakt. Laat me besluiten nemen die overeenkomen met mijn waarden. Laat me risico's nemen omdat ik dat wil. Laat me de weg volgen die mijn ziel me wijst.

Heerlijk zo'n spontaan gesprek in de kappersstoel! Mooie zomer gewenst allemaal :-)